Nonsence Street~

 

 

 ขายโมจิแกงกะหรี่ , โมจิถั่วแดง , ข้าวราดแกงกะหรี่จ้ะ 

 

 

 

 งานลอยกระทงที่มหาลัยผ่านพ้นไปแล้ว ท่ามกลางความโล่งใจของเหล่าโอตาคุทุกคน  นึกว่าจะตายเอาซะแล้ว เพราะก่อนวันงาน  คุณไอดอลดันเปลี่ยนสูตรแกงกะหรี่  พอรสชาติิออกมาแล้วทุกคนไม่ค่อยปลื้ม ก็เลยพากันเครียดหนักว่าจะขายได้ไหม 

 

 ปรากฎว่า...

 

 

 สิ่งที่ทุกคนไม่มั่นใจเลยดันกลับขายหมดก่อนถั่วแดงที่ตั้งใจจะทำแต่แรกซะอีก !! 

 อะไรกันนี่!!

 

 

 หม้อซ้ายถั่วแดง  หม้อขวาแกงกะหรี่~

 

 

 

 แถมมีเพื่อนซื้อไปกินแล้วมีการอุทานว่า

 "เ＿ี้ย อร่อยว่ะ!!"

 

 

 

 

 เป็นรีแอคชั่นที่บ่งบอกความชอบจนน่าตกใจ

 

 

 

 

 

 「つきあかり」　　... ชื่อร้านที่ทุกคนสุมหัวช่วยกันตั้งขึ้นมาจ้ะ

 

 

 

 ไอ้ปาล์มอยู่ช่วยหลังเตาเกือบตลอดทั้งงาน  ตักกันมือเป็นระวิง  แ่ต่ระหว่างนั้นงานก็สะดุดเพราะไฟโอเวอร์โหลดเป็นระยะจนน่าเตะ ... คนจัดบูทก็ช่างคิด  เอาบูทของกินมาอยู่ฝั่งเดียวกันหมด แย่งใช้ไฟกันอลหม่าน ดังนั้นไฟก็เลยโอเวอร์โหลดที่ฝั่งของกิน ทำให้ขายไม่ได้ไปตาม ๆ กัน   แล้วท้ายทีุ่สุดก็ืคือ..ไฟฝั่งอิฉันไม่ติดอีกเลย ... ย่างโมจิไม่ได้  หุงข้าวไม่สุก  เวรรรรรรรร!!!!

 มีคนญี่ปุ่นมาซื้อประมาณสองสามคนด้วย น่าปลื้มมั่กๆ ..   แต่ขณะที่กำลังยุ่งอยู่นั้น พอหยิบถ้วยจะตักถั่วแดง ปรากฎว่า ...ทัพพีหายยยย!!!! เรื่องใหญ่นักแล ทุกคนช่วยกันหาทัพพีกันอุตลุด ใครมันเอาทัพพีกูป๊ายยยยย (ยิ่งกว่านั้นคือ จะเอาไปทำอะไร ทัพพีเลอะถั่วแดงนั่น) สุดท้ายคุณลุงชาวญี่ปุ่นก็ชี้ในหม้อ เพ่งมองแล้วเห็นด้ามทัพพีจมอยู่ .... กรูอายยยยยยยย  เปิ่นไม่เป็นที่เป็นทาง

 

 

 

 อย่างไรก็ตาม ...แกงกะหรี่ขายหมดอย่างรวดเร็วจนไม่น่าเชื่อ ..(ทั้งที่ไ่ม่ได้คิดจะทำแต่แรก แค่พิเรนทร์จะทำ) แต่ถั่วแดงเหลือซะครึ่งหม้อ (ทั้งที่ตั้งใจจะทำตอนแรก)   เลยขาดทุนไปนิดหน่อยเป็นบทเรียน .. =w= (ว่าพวกเมิงไม่ควรพิเรนทร์เอากลางคัน แต่ควรจะคิดพิเรนทร์ตั้งแต่ตอนแรก)

 

 

 

 

 

 ปล. คริสมาสต์เอาใหม่

 ปลล. เหนื่อยสาดดดดดด นอนเที่ยงคืน