Nonsence Street~

ฮา.. แล้วก็ได้มาเขียนเรื่องเกี่ยวกับการท่องเที่ยวกับเขาบ้าง จริงๆ ก็เป็นคนชอบเที่ยวต่างจังหวัดอยู่เหมือนกัน ถ่ายรูปเก็บมาก็เยอะอยู่ แต่มักจะขี้เกียจเก็บรายละเอียด ย่อรูปลงเว็ปซะทุกที พอกลับจากไปเที่ยวมาครั้งนี้ก็เลยคิดว่าเอาซะหน่อย ...ถือซะว่าประชาสัมพันธ์สถานที่ที่น่าไปเที่ยวด้วย (จะมีค่านายหน้าให้เราไหมนะ ฮ่าๆๆ)

 

งานนี้ไปโคราชจ้า... นครราชสีมานั่นเอง แต่เขาเรียกรวมๆ กันว่าโคราชแหละเออ (เพิ่งรู้ - -) พอเข้านครราชสีมามาก็หยุดพักกันที่ปั๊มน้ำมันก่อน แล้วก็ลงมาซื้อโกโก้กินแก้ง่วงระหว่างทาง  พอเปิดประตูรถ แล้วลงมาเหยียบพื้นปุ๊บ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ทั้งที่คิดว่าหน้าร้อน อากาศที่ภาคอีสานควรจะร้อน ปรากฏว่า อากาศที่นี่..เย็นค่ะ = =’’

 

อ๊ะ...คิดในแง่ดี มันยังเช้าอยู่ ไม่มีแดดอากาศก็เลยเย็นๆ หลังจากนั้นก็ขึ้นรถ ปะป๊าขับรถเข้าปากช่องไปที่นี่... ทองสมบูรณ์คลับ

 

 

 

 

 

 

ทองสมบูรณ์คลับจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยว ทำกิจกรรมแบบคาวบอยๆ มีพื้นที่กว้างใหญ่ บรรยากาศอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ แวดล้อมด้วยทุ่งกว้าง ภูเขา และฝูงสัตว์ที่แทะเล็มหญ้าอยู่ไกลๆ... แต่ในขณะเดียวกันที่นี่ก็เป็นรีสอร์ทด้วย แต่ที่พักก็ยังคงคอนเซ็ปต์ “คาวบอย” ไว้  กิจกรรมที่นี่ก็อย่างเช่น รถเอทีวี รถ Cart Cross ขี่ม้า นั่งกระเช้า ล่องแก่ง  รายละเอียดเป็นยังไงสนใจก็ลองคลิกเว็ปได้เลยค่ะ จิ้ม 

 

 

 

พอถึงที่ แล้วลงรถปุ๊ป รู้เลยว่าคิดผิด... อากาศที่นี่ไม่ใช่แค่เย็น แต่มันหนาวโคตรรรรรรรรร!!? นั่งรถรางขึ้นเขาไปส่วนเล่นเกมส์ พอลมพัดนี้งี้หนาวเยือกไปทั้งตัวเลย ไม่คิดว่าจะหนาวได้ขนาดนี้  ตอนนั่งรถ แล้วลมโบกว่าทรมานแล้ว พอขึ้นไปนั่งทานข้าวข้างบน เป็นร้านโล่งๆ ธรรมดา ไม่มีอะไรกั้น ทีนี้ลมไม่ใช่แค่พัดผ่านๆ แต่พัดมาแบบแรงๆ ตลบบ้องหูแล้วผ่านไป คิดในใจ..นี่กรูจะได้มากินข้าวหรือหนาวตายก่อนฟะ!? 

  

 

 

 

 

 

 

เห็นร้านนี้น่าจะถูกที่สุดก็เลยเข้ามากิน แต่ทว่า...มีคนทำอยู่คนเดียว ถ้าอาหารมาช้าก็ต้องรอเขาหน่อย และท่ามกลางอากาศหนาวๆ พี่ของไอ้ปาล์มก็....สั่งน้ำเย็นมากิน -*- อื้มม... เยี่ยม  ปกติแล้ว ถ้าอยู่ในช่วงหน้าร้าน เราจะไม่ค่อยมีปัญหา ร้อนแค่ไหนก็สบาย แต่ครั่นเนื้อครั่นตัวกับเหงื่อนิดหน่อย แต่ถ้าเจออากาศหนาวๆ ไม่ต้องมาพูดกัน... แค่เราเข้าห้องแอร์แป๊ปเดียว มือเราก็เย็นเหมือนน้ำแข็งแล้ว ดังนั้นอย่าว่าแต่จะให้ขยับตัวเลย แค่พูดยังไม่อยากจะพูด  พอกินข้าวเสร็จ หันไปดูเครื่องเล่นตรงหน้า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รถแข่ง... กระเช้าลอยฟ้า... ลองแก่ง... รอกลอยฟ้า...  บรรดาสนามท้าประลองความเร็วและลมเย็นทั้งหลาย... บ๊ายบาย ปล่อยให้คนมีเสื้อกันหนาวเขาเล่นไป... เตรียมมาราวกับนกรู้ว่ามันจะหนาว? เปล่า ไม่ใช่ เขาใส่เพราะกลัวดำต่างหาก

 

 

 

 

 

เล่นกันไปสักพักก็นั่งรถรางกลับลงมาข้างล่าง (หนาวกว่าเดิม -*-) คราวนี้มาหยุดตรงส่วนด้านหน้าที่ไม่ได้สังเกต มีซุ้มสำหรับขายของที่ระลึกเกี่ยวกับพวกคาวบอย  ส่วนอีกฝั่งหนึ่งก็เป็นที่เล่นวัวกระทิง (อืม...เรียกไม่ถูกอ่านะ ใครเล่นเดอะซิมส์บ้าง ไอ้ที่ขึ้นไปขี่ แล้วตัวเครื่องเล่นก็กระเด้งกระดอนน่ะนะ) แล้วก็มีขี่ม้าด้วย

 

 

 

 

 

พอเห็นม้าไอ้เราก็วิ่งแจ้นไปหาด้วยความรักสัตว์ ...ก่อนจะผงะ ตัวใหญ่มาก =[]=!? หลังจากนั้นพี่เราก็ไปขี่ม้า ส่วนเรากับแม่แล้วก็พี่สาวอีกคนก็ให้อาหารม้าแทน ม้าตะกละมากคร่ะ ฮ่าๆๆๆ มีอยู่ตัวหนึ่ง พอจะให้ตัวอื่นกินบ้างมันไม่ยอม จะกินต่อ ใช้หน้ายาว ๆ กดถังไม่ให้เอาออก แล้วก็มีอีกตัวที่ค่อนข้างอายุมาก แต่ถือว่ายังไม่แก่ คุณพี่สาวที่ประจำอยู่โซนขี่ม้าเขาบอกว่า ม้าจะมีอายุอยู่ได้ประมาณ 35 ปี.. อายุ 20 ก็ยังถือว่าไม่แก่ ม้าแก่หรือม้าหนุ่มก็ให้สังเกตดูที่แผงคอ ถ้าแผงคอสวยๆ แสดงว่ายังหนุ่มอยู่

 

ได้จับม้าด้วย แต่ก็ยังรู้สึกกลัวนิดๆ (ม้าควรจะกลัวเรามากกว่าสิ ใช่มะ ฮ่าๆๆ) ถ้าหากอยู่ๆ เอื้อมมือไปจับมัน มันจะหนี พี่เลี้ยงเขาบอกว่าให้ค่อยๆ เอื้อมไปจับ เพราะถ้าอยู่ๆ ยกมือขึ้นมามันจะนึกว่าเราไปทำร้ายเขา พูดเสร็จไม่พอ มีสาธิตให้เสร็จสรรพ ม้าร้องลั่นกระโดดออกห่างในทันใด น่ากลัวมาก  = =’’  และก็จะมีบางช่วงที่เขาจะปล่อยม้าออกไปเดินข้างนอก ดังนั้นถ้าไปที่นี่ก็จะเห็นม้าเล็มหญ้าอยู่ประปรายอยู่ตามที่ที่มีหญ้า ตั้งแต่หญ้าในเขา ยันหญ้าปลูกในไว้ในสนามหญ้า ฮ่ะๆๆ มีตัวหนึ่งที่สวยมาก ท่าทางเป็นม้าหนุ่ม(หรือสาว?) ขนสีออกเหลืองๆ ทองๆ ตอนแรกว่าจะไปจับ เข้าไปใกล้จนจะได้จับแล้ว แต่พอจะยกมือมันก็ทำท่าแปลกๆ เลยเดินห่างออกมา ไม่จับก็ดะ...

 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การจะจับม้าต้องใช้ความพยายามมากจริงๆ ที่จะไม่ให้มันตกใจแล้วใช้กีบเท้าเตะเรา ฮ่าๆๆ  ไม่คุ้นกับสัตว์ใหญ่และสัตว์เลื้อยคลานค่ะ ขออภัย  - -

 

หลังจากชมม้ากันเสร็จก็ได้เวลาเดินทางต่อ คราวนี้เดินทางรวดเดียวถึงที่พัก เราก็มาอยู่กันที่ อ.สูงเนิน  เดินทางลึกเข้ามาทางที่จะไปปราสาทเมืองเก่า แล้วก็ตรงเข้ามาเรื่อยๆ จนเจอป้ายบอกทางไป “ฉัตรทิพย์ รีสอร์ท” พอเลี้ยวตามไปที่ป้ายบอกสักพักเราก็จะพบรีสอร์ทสวยๆ สงบๆ

 

 

 

 

บรรยากาศที่นี่น่าอยู่อย่าบอกใคร สงบ และร่มรื่นสำหรับคนที่อยากมาพักผ่อนเงียบๆ นอกจากนั้นก็มีกิจกรรมกลางแจ้งให้เล่นด้วย อย่างเช่น ไต่หน้าผาจำลอง โหนเชือก พายเรือ ถีบเรือ ให้อาหารปลาก็ได้ ในบ่อใหญ่มีปลาดุกตัวใหญ่มากๆ น่าตกขึ้นมากิน ฮ่าๆๆๆ จริงๆ ที่นี่จะตั้งอยู่ใกล้กับทางรถไฟ ดังนั้นถ้าไม่มีรถส่วนตัวมา ก็ขึ้นรถไฟจากหัวลำโพงมาลงที่อำเภอสูงเนิน แล้วเรียกรถรางของทางรีสอร์ทออกไปรับก็ได้  แต่ถ้าไม่มีรถ ก็ออกไปเที่ยวไหนไม่ได้ล่ะก๊ะ... เพราะรีสอร์ทมันอยู่ลึกจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จากคำบอกเล่าของอาซ้อ เจ้าของรีสอร์ท ที่นี่เปิดมาได้ประมาณ 1 ปีแล้ว จริงๆ เขาจะทำบ้านพักของตัวเอง แต่ทำไปทำมา มันใหญ่จนไม่ใช่บ้านพัก ก็เลยเปิดเป็นรีสอร์ทซะเลย มีที่พักอยู่ 2 แบบ คือแบบบังกะโล และแบบห้องริมน้ำธรรมดา แต่ละห้องเขาก็จะตั้งชื่อไว้ด้วย เราได้พักบ้านบังกะโลชื่อ “จันทร์กระจ่างฟ้า” ชื่อแบบว่า...ไฮโซมาก ส่วนป๊ากับแม่พักห้องริมน้ำธรรมดาชื่อ “คนรำพรรณ”   และที่นี่ก็พาสัตว์เลี้ยงเข้าไปพักได้ด้วย คนที่พักอยู่บังกะโลข้างๆ เราก็เอาหมามาเลี้ยง แต่ก็ต้องทำตามกฎระเบียบที่เขามีด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

มีบริการจักรยานฟรีสำหรับลูกค้าด้วย แล้วพนักงานที่นี่ก็ใจดีด้วย มีอยู่ครั้งนึงตอนเราขี่จักรยานแล้วปรากฏว่าโซ่หลุด คุณป้าคนนึงก็เข้ามาช่วยซ่อมให้  ตอนเย็นเอาออกมาขี่ โซ่ก็หลุดอีก ทีนี้คุณลุงที่ขี่จักรยานผ่านมาเขาก็ยกคันของเขามาให้เราเลย แล้วเขาก็เข็นคันของเราไปซ่อมแทน  อยู่ที่นี่ คุณเจ้าของเขาก็เป็นกันเองดีด้วย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่งๆ นอนๆ จนกระทั่งห้าโมงสี่สิบห้าก็ได้เวลาออกหากิน เอ๊ย....ไปเที่ยวงานเทศกาล นั่งรถรางจากรีสอร์ทออกมา ช่วงที่เรามาที่นี่ อำเภทสูงเนินมีเทศกาลประจำปีพอดี ชื่อว่างาน “กินเข่าค่ำ”  จะจัดกันที่บริเวณปราสาทเมืองแขก เป็นแหล่งโบราณสถานสมัยอาณาจักรทวารวดีที่ขุดพบ ในงานก็จะคล้ายๆ งานวัดทั่วไป มีการประกวดร้องเพลง มีเครื่องเล่นจำพวกชิงช้าสวรรค์ หรือไม่ก็ม้าหมุน มีเวทีมวยเด็กให้ดูด้วย นอกจากนี้ก็จะมีงานออกซุ้มของสินค้า OTOP ต่างๆ

 

 

 

 

 

ไฮไลท์ของงานนี้จะอยู่ที่การกิน “ขันโตก” หรืออาหารเย็นนั่นเอง และชมการแสดง Sound and Light ที่บริเวณหน้าปราสาทเมืองแขก  ซึ่งก็เป็นการแสดงพื้นบ้านของเขาอย่างเช่นเต้นลาวกระทบไม้ แล้วก็การแสดงบอกเล่าความเป็นมาของปราสาทเมืองแขกสมัยทวารวดี จินตลีลาอะไรต่างๆ

 

 

 

 

 

 

พอตอนกลับ รถรางจากรีสอร์ทก็มารับ คราวนี้นั่งรถท้าลมกลางคืน ซาบซึ้งไปถึงทรวงในความหนาว... กลางวันก็ว่าหนาวแล้ว กลางคืนโคตรหนาวววววว ไม่แปลกใจที่ช่วงหน้าหนาวจะมีข่าวออกว่า ภาคอีสานภาคเหนือมีคนหนาวตาย เพราะนี่แค่หน้าร้อน ยังหนาวเพราะลม หน้าหนาวมันจะหนาวขนาดไหนคงไม่ต้องพูดถึง

 

กลับถึงที่พัก อาบน้ำแล้วก็มานั่งดูเดอะสตาร์ เพราะไม่มีอะไรทำ แล้วก็จบการเที่ยวโคราชของวันแรกไว้เท่านี้ล่ะก๊ะ

 

 

 

 

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

 

 

 

 

 

 

- โซนบ่น -

 

ไปนั่งกินขันโตกตั้งแต่ 6 โมงครึ่ง นั่งกินรอประธานมาเปิดงาน (นายอำเภอ) รอจนรอไมไหวก็ออกไปตะลอนในงาน กลับมาประธานก็ยังไม่มา ไม่มีอะไรทำด้วยเพราะกินเสร็จแล้ว โต๊ะที่เรานั่งอยู่ข้างหลังโต๊ะของพวก อบจ. พอดี ข้างหลังคนเต็ม ส่วนข้างหน้าว่าง โล่ง ไม่มีกันสักคน... ไม่มีคนมา ประธานไม่ได้เปิดงาน งานก็ไม่ยอมเริ่ม เลทไปชั่วโมงกว่าๆ จึงจะมา คิดในใจ...ตรูไม่ใหญ่มั่งให้มันรู้ไป -*-

 

แต่ก็อยู่ไม่จบงาน เพราะง่วง ก่อนกลับได้มีโอกาสเข้าห้องน้ำบนรถที่ทางเทศบาลจัดมาบริการประชาชน น้ำไม่มี.. แต่โอเค ห้องที่เราเข้ายังมีเหลืออยู่บ้าง พอออกมาจากห้องน้ำแล้วจะลง มือก็ไปจับผนังข้างๆ แล้วผนังข้างๆ มันก็เป็นประตูห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง ผลคือ...ประตูหนีบนิ้ว หนีบแรงมาก ไอ้ปาล์มร้องจ๊ากดังลั่น ไอ้คนปิดประตูก็ร้องโวยวาย แต่มันโวยวายว่า ....ประตูล็อคไม่ได้

 

ห่านจิก! จะล็อคได้ไง ก็มึงปิดประตูหนีบนิ้วกรู!  ออกมาขอโทษสักคำก็ไม่มี เสือกมายืนมองหน้า -*-